Greening yourself, greening the workplace

Steeds hetzelfde patroon. Wanneer ik met professionals op stap ben, doe ik volgende oefening. Ik laat hen opschrijven hoe een weekdag er uit ziet van het moment dat ze opstaan tot ze weer gaan slapen. Vervolgens vraag ik daarnaar te kijken en zich dan fysiek op een schaal van 1-10 te positioneren volgens de mate dat natuur deel uitmaakt van die dag. Wanneer je op 1 staat dan ga je ervan uit dat er zo goed als geen natuur aanwezig is op een dergelijke dag. Wanneer je op 10 staat, dan leef je eigenlijk dag en nacht in de natuur.

Heel vaak zie ik een verdeling van een paar mensen die op 1-2 staan, velen op 3, een paar op 6 en een enkeling op 8-9. Ik bevraag dan de uitersten wat maakt dat ze daar staan, waarop we de schaal gaan kalibreren. Er gebeuren dan nog wat kleine verschuivingen omdat blijkt dat sommigen erg streng zijn voor zichzelf en dan wel nog wat meer natuur in hun leven hebben dan ze oorspronkelijk dachten. Het hoeft ook niet allemaal erg precies te zijn, het gaat over een indicatie, een ervaring en bewustwording. Bij stap 3 vraag ik waar ze graag … Lees meer

Message of Earth

Message from Earth:

In this period,
when you are focused on your humanity,
please don’t forget I am here

I exist
And I am part of you
And you are part of me
You are never alone
Because I am here
Always
In you
And around you

So when you feel tired, I feel tired
And when I am tired, you will feel tired too

So, please, I invite you,
bring in my voice

I visit you in your dreams
I visit you in your fears
I visit you in your love
I visit you in the food you eat
I visit you in the bumblebee
I visit you in the songs of the birds

Some of you forgot our common language
Some of you are on my side
But don’t hesitate

I’ll always be here
waiting for you
I am not God
I am Earth
Just listen to what I whisper

You can hear it
You can feel it
I know you can
Become quiet

Become quiet
Ssssstttttt

Can you hear me?
Do you hear me?
Don’t answer
I can hear you

Just listen well
And act, act differently
Because I am part of you
And you are part … Lees meer

Spreekt de storm?

Vorige week raasde een dodelijke en onvergetelijke storm over Rio de Janeiro die verschillende mensen het leven heeft gekost. Tientallen huizen zijn verwoest en hele bossen zijn gewoon weggeveegd. Momenteel woon ik in een huisje helemaal vanboven in Rocinha, de grootste (en gezelligste) favela in Zuid-Amerika. Het is een beruchte plek waar reeds een aantal films over zijn gemaakt en die regelmatig in het nieuws komt na een doordeweekse schietpartij. Hoewel deze plek als een hoge risicozone wordt beschouwd door de bekende drugsbendes, was het vorige week moeder natuur die de aandacht trok.

Toen ik angstig zat te wachten wanneer mijn ramen zouden breken door de hevige wind, en al het water probeerde weg te krijgen uit mijn kamer, was er onderaan de favela een waterval van afval naar beneden aan het stromen. Auto’s werden meegesleurd en stukken van de wegen braken af. Afval wordt hier gewoon in de ‘goot’ gegooid tot het uiteindelijk haar weg naar de zee vindt, wat niet lang duurt aangezien het strand hier net voor de deur is. Aangezien de locals er doorgaans geen last van hebben, wordt er verder niet al te veel over nagedacht. Deze storm heeft dat veranderd. De dag na de … Lees meer

(5) Speels, verrassend en rijkelijk. De Koraalwaaier mee op reis.

Het lijkt al zolang geleden dat we iets vernomen hebben van onze correspondente Instagram Zinzoekers uit Spanje. Het grappige is dat ze intussen niet langer in Spanje is. Ze is nu in Brazilië! Haar fiets heeft ze thuis gelaten om trager te reizen. Zo traag zelfs dat ze nu een maand op dezelfde locatie zal blijven, namelijk in Rio. Een week geleden kregen we na een kleine stilte onderstaand verslagje binnen. In haar verbinding met natuur zet ze gewoon haar innerlijke tocht verder. Benieuwd hoe ze de komende tijd de natuur in de stad zal beleven …

 

“Nature is not a place to visit. It is home.”
Gary Snyder

De vijfde belevingslaag van De Koraalwaaier, werken met metaforen, is tot nu toe de meest speelse geweest voor mij. Ondertussen heb ik ook wel begrepen dat het model de Koraalwaaier, zoals beschreven in het boek, niet zo lineair dient toegepast te worden. Zoals deze belevingslaag bijvoorbeeld. Ik kwam al snel tijdens mijn reis in contact met het metaforische. In de natuur kan je makkelijk metaforen vinden. Overal waar je kijkt kan je een voorbeeld vinden van iets dat in je leven aan het gebeuren is. Als je daarvoor open … Lees meer

A_walk_through_the_forest_by_rona_keller

Forest Therapy: een zachte uitnodiging in natuurverbinding

Het knispert en kraakt onder onze voeten. De eerste ochtendzonnestralen priemen zich voorzichtig doorheen de wirwar van takken. Opwaaiende bladeren ritselen als een zacht wiegelied door onze schuifelende groep. Een zoete vochtige humusgeur omhult de lege ruimtes tussen de knoestige beuken en eiken. Ik stop. De ogen gericht naar boven, als een kind. Neerdwarrelende bladeren, rond, puntig, rood, bruin, groen dansen hun weg naar het zachte bed van humus. Een eikeblad vleit zich ondeugend neer op een groene muts. Ik glimlach. Zo mooi en teder …

 

Dit weekend nam ik deel aan een inspirerende introductieworkshop Forest Therapy, oftewel Shinrin-Yoku, georganiseerd door Katriina Kilpi van NatureMinded en haar Finse collega Hanna Kaisa Heilimo.

Overgewaaid van Japan, wordt het bosbaden als wetenschappelijk onderbouwde praktijk in Europa een echte hype. In onze groep dat weekend aanwezig, hebben we allemaal erover gehoord en gelezen. Nu konden we het ervaren, al was het eerder gericht om zelf, als een intro, bosbadwandelingen te leren gidsen. Ook nam ik deel om voor mezelf te onderzoeken of deze hype wel écht iets bijdraagt aan onze wereld.

En al snel krijg ik het inzicht: het is zoals in natuurcoaching. Zolang de facilitators, of gidsen zoals men het liever … Lees meer

Deel 3. Samen, in verbinding, in en met de natuur.

We weven verder, als de volgende kleur op deel 2. Nu met wat meer beelden.

Het werd avond. Het was zover. Het restaurant, hoe kan het ook anders, ‘De Zoete Bron’, was de afspraakplaats. Het was er heel warm, duf en lawaaierig. Al snel waren we met een groep van ongeveer 40 natuurliefhebbers, coaches, leidinggevenden en consultants. De plichtsbewuste klaargezette stoelen, opgesteld in saaie rijtjes, wachtten ons op om er in neer te ploffen. We beslisten al snel iets anders: meteen het frisse bos induiken en onderweg zou ik gaandeweg wel mijn verhaal delen. Op naar een levendige verfrissende plek. Aan het grote meer hielden we even halt, waar ik de aanwezigen uitnodigde om onze weg in stilte te vervolgen.

Hierbij vroeg ik om ons in te beelden dat we ons zouden voortbewegen als één geheel, dat deel uitmaakte van het bos en ecosysteem in en rondom ons. Een uitdaging, gezien we nog geen kennismakingsrondje hadden gehouden. Eén ding verbond ons alleszins: we hebben iets met de natuur. Plots verscheen onze dame waarmee we tijdens de namiddag zo mooi gepraat hadden (zie deel 2). Wat een leuke verrassing! En zo vertrok ons geheel. In stilte. We wandelden voorbij de ganzen.

Lees meer

Natuurcoaching is verbinden met het leven. Deel 2.

Deel 2. De zoete bron doet leven.

De gans lieten we achter op haar territorium. We wandelden verder langs het meer, recht het bos in. Een vrolijk kindergejoel doorheen de bomen trok onze aandacht. ‘Oh ja, dat is de Zoete bron daar. Of eigenlijk de Minnebron’, wees Rudy. Kinderen speelden er op los met water. De moeder keek glunderend toe. Toen we ook even water wilden tappen, grinnikte ze: ‘De kinderen spelen op hun blote voeten’. Ook zogen ze water op en gebruikten hun mond als waterpistool om elkaar nat te spuiten. Ik voelde mijn lippen in een glimlach trekken. Heb je dat ook nog gedaan toen je kind was? En nu, doe je het nog? Water doet spelen. Water doet leven. Ze vervolgde: ‘Vele ouders vinden dat raar dat mijn kinderen zo rollebollen, zeker op hun blote voeten’.

Wat voor haar en mij een evidentie is, is dat niet altijd voor een ander. Dit zouden we later in de vooravond bevestigd zien, toen we een hapje gingen eten, vooraleer het coachcafé zou starten. Bij een brasserie zat er naast ons een koppel grootouders met volle teugen te genieten van een wijntje. Hun kleinkinderen, een meisjestweeling van een jaar of … Lees meer

Natuurcoaching is verbinden met het leven. Deel 1.

Deel 1. De gans.

Gisteren (06/06) was het Coachcafé in Leuven. Een mooi initiatief onder leiding van Anne-Marie Walgering en Peter Plusquin. Ik mocht er mijn verhaal over natuurcoaching met de Koraalwaaier brengen. Het oude mystieke Meerdalwoud, in Oud-Heverlee,  werd gekozen als onze ‘place to be’.

Ter voorbereiding vertrok ik al in de namiddag. Met het zalige warme weer, samen met Rudy, het woud gaan verkennen. We lieten hiervoor het geurende lindebloesemende Gent even achter ons.

Eens aangekomen, begaven we ons snel naar het bos. We waren nog maar een paar stappen ver, en werden opgehouden bij de immense vijver. Een trio ganzen met jongen dat er gezellig zat te keuvelen trok onze aandacht. Je kent dat wel, dat luidruchtig, soms gezellig, kwekkend gebabbel van ganzen. Ook al ben ik zo een natuurmens, met ganzen heb ik altijd al een vreemde relatie gehad. Als kind kreeg ik af en toe een beet van een gans. Ik speelde zo graag met hen. We waren toen even groot van gestalte. Het was zo leuk om met hen tikkertje te spelen. Dat was in de periode toen we in de Gers woonden, in het zuiden van Frankrijk. Toen hadden we, als ik me … Lees meer

Natuurcoaching brengt je levensstijl in beweging

Ontluikende waterlelies, zachtjes drijvend op de stille vijver. Een waterjuffer strijkt sierlijk neer op het lelieblad. Oogjes duiken op uit het water. ‘Plons’, klinkt het even later. Een kikker. Een koppel eenden vliegt kwakend over mijn hoofd heen. Een zachte bries streelt mijn wang. Op de achtergrond voel ik een aanwezigheid. Ik draai mijn hoofd zachtjes om. Een grazend hert. Nietsvermoedend, voedt ze zich met het lekkere sappige gras. Ik oberveer haar. Hier, op deze plek, voel ik mij thuis. Diep verbonden ben ik met dit gehele ecosysteem van en rond de vijver. Een warm gelukkig gevoel rijst op in mijn hartstreek. Liefde. Als lag mijn vroegere pasgeboren baby in mijn armen. Hoe kan ik anders dan goed voor dit ecosysteem te zorgen? Dit gevoel van verbondenheid helpt mij ook om goed voor mezelf te zorgen. Bij elke nieuwe keuze waar ik voor sta, stel ik me de vraag: is dit ecologisch voor mezelf, voor de ander, de samenleving en de aarde?

We leven in een tijd waarin we de natuur in ons leven beginnen te missen. Mensen zijn op zoek naar een levensstijl die zinvol is en gezond en waarbij de natuur terug een plek krijgt. De huidige toestand … Lees meer